Dit programma bestaat uit een gedetailleerde parametrische studie (wateropslorpingsgehalte van de baksteen, aantal en type van vries- dooicycli, besprenkelingsmanier, …). Bovendien werden de dalingen van de elasticiteitsmodulus en van de cohesieënergie gemeten om de schade van de microstructuur na vries-dooicyclireeksen te beoordelen.

In feite bestaat het belangrijkste verschil inzake temperatuurvariaties binnenin de baksteen erin dat, in tegenstelling tot het geval van de Belgische methode, waar gans de dikte van de baksteen betrokken raakt, in het geval van de Europese norm , de binnenzone van de baksteen bevroren blijft gedurende de dooifase, hetgeen leidt tot andere beschadigingtypes (afgesprongen stukken of afschilferingen op de blootgestelde zijde).

Aangezien, volgens onze vaststellingen, de Europese methode minder streng is dan de Belgische methode, bestaan de doelstellingen van het onderzoeksprogramma uit het verbeteren van de procedure van de nieuwe Europese norm (bvb. de dooi over gans het metselwerkoppervlak vergelijkmatigen) en zijn nieuwe mogelijkheden uittesten (nieuwe bouwtypologie met thermische isolatie; invloed van een waterafstotende coating op de baksteen,…).